Atari 65XE Manuale Utente Scaricare il pdf (Pagina 43)

str.

Na jednej ścieżce można zapisać 18 lub 26 sektorów po 128

bajtów albo 18 sektorów zawierających 256 bajtów. Ponadto stacje

dysków posiadające dwie głowice pozwalają na równoczesne

korzystanie z obu stron dyskietki. Odpowiednio do tego

rozróżniamy następujące gęstości (density) zapisu: pojedynczą

(single), rozszerzoną (enhanced lub dual) i podwójną (double).

Zapis dwustronny (double sided) jest możliwy tylko przy

korzystaniu z podwójnej gęstości (dlatego czasem jest nazywany

gęstością poczwórną — quadruple density).

Dyskietka sformatowana w pojedynczej gęstości (SD) zawiera

40 ścieżek po 18 sektorów, a więc 720 sektorów po 128 bajtów,

czyli

łącznie

92160

bajtów

(90

KB).

gęstości

rozszerzonej

(ED)

jest 26 sektorów na każdej ścieżce, czyli razem 1040 sektorów

128-bajtowych, a więc 133120 bajtów (130 KB). Liczba sektorów w

podwójnej gęstości (DD) jest taka jak w pojedynczej, lecz mają

one po 256 bajtów, cała dyskietka mieści więc 184360 bajtów

(180 KB). Przy zapisie dwustronnym pojemność jednej strony

dyskietki pozostaje bez zmian (180 KB), lecz nie trzeba jej

przekładać. Ponadto wykorzystanie takiej dyskietki jest bardziej

efektywne. Dla użytkownika dyskietka taka ma pojemność 360 KB.

We wszystkich przypadkach podana pojemność jest całkowitą

pojemnością dyskietki. Jej część wykorzystuje DOS w celu

zapisania informacji o znajdujących się na dyskietce plikach i

zajątych przez nie sektorach. Rzeczywista pojemność dyskietki

dostępna dla użytkownika jest więc nieco mniejsza.

Stacja dysków jest urządzeniem zorientowanym plikowo.

Oznacza to, że wydawane polecenia (z małymi wyjątkami) nie

dotyczą całej dyskietki, lecz konkretnych, zapisanych na niej

plików. Oprócz nazwy urządzenia "Dn:" (gdzie "n" jest numerem

stacji) trzeba więc podać również nazwę pliku lub plików,

których dotyczy polecenie.

Nazwy plików stosowane w Atari składają się z właściwej

nazwy i oddzielonego kropką rozszerzenia. Nazwa właściwa może

mieć do ośmiu znaków, a rozszerzenie do trzech. Najkrótsza nazwa

będzie więc składała się z jednego znaku, a najdłuższa z

jedenastu. W nazwie pliku dozwolone są duże litery i cyfry,

ponadto niektóre DOS—y (w tym SpartaDOS) dopuszczają użycie

znaku podkreślenia "_". Układ znaków w nazwie jest dowolny, lecz

istnieją DOS-y (np. DOS XL), które wymagają, aby pierwszym

znakiem nazwy była litera.

Zarówno nazwa właściwa, jak i rozszerzenie mogą być dowolnie

wybrane przez użytkownika. Przyjęło się jadnak nadawanie plikom

rozszerzeń, które określają rodzaj pliku. Na przykład, "COM" i

"EXE" to pliki programów w języku maszynowym, "BAS" oznacza

program w Basicu zapisany przez SAVE, a "LST" zapisany przez

LIST. Przeglądając katalogi posiadanych dyskietek łatwo

rozpoznasz rozszerzenia stosowane dla innych rodzajów plików.

Aby umożliwić wydanie polecenia jednocześnie dla kilku

plików, Każdy DOS rozpoznaje dwa znaki specjalne, zwane

jokerami. Pytajnik "?" zastępuje w nazwie pliku dowolny znak, a

gwiazdka "*" zastępuje dowolny ciąg znaków. Na przykład nazwa

pliku "*.COM" określa wszystkie pliki z roszerzeniem "COM", zaś

nazwa

"D??.*"

określa wszystkie

pliki,

które mają trzyliterowe

nazwy rozpoczynające się od litery "D" i dowolne rozszerzenia.

1 2 ... 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 ... 179 180

Commenti su questo manuale

Nessun commento

Atari 65XE Manuale Utente Pagina 43

Commenti su questo manuale

Prodotti e manuali riguardandi Tavolini per PC/Workstation Atari 65XE